Ik ben Hanneke van Dam (1960), een enthousiaste natuurfotograaf.
Op mijn tiende maak ik voor het eerst mijn eigen foto’s in het Vigelandpark in Oslo, waar ik mijn ogen uitkijk bij de prachtige sculpturen van Gustav Vigeland. Daar wordt mijn liefde voor fotografie geboren.
Op mijn drieëntwintigste koop ik van mijn eerste salaris een Nikon. Fotograferen doe ik vooral tijdens mijn werk in de kinderpsychiatrie en later van mijn twee zonen, gevolgd door twee honden.
Veertig jaar later, na talloze wandelingen in het natuurgebied voor mijn deur en door een schipbreuk van een vakantie vanwege corona, koop ik opnieuw een Nikon, ditmaal met verschillende lenzen. Door steeds dezelfde wandeling te maken krijg ik meer en meer oog voor de veranderende omgeving: het licht dat telkens anders over de takken valt en nieuwe patronen schept, vogels die zich even laten zien en herten die vanuit de verte toekijken.
